Puls Ziemi

Tarcza nad mapą i na stronach atlasu pokazuje jedną liczbę od 0 do 100: ilu ludzi na Ziemi znajduje się w zasięgu tego, co dzieje się teraz, przy wszystkich zagrożeniach naraz. Wokół liczby biegnie ostatnich 30 dni, jedna kreska na każde osiem godzin, dłuższa tam, gdzie nadeszło coś silnego. Kliknięcie otwiera na mapie listę tego, co teraz najważniejsze.

Co mierzy

Ludzi w strefie zagrożenia: tych, których zdarzenie może jeszcze dosięgnąć. Wiadomo to od razu po zgłoszeniu zdarzenia, a liczba ofiar śmiertelnych pojawia się dopiero po kilku dniach, dlatego ten wskaźnik mówi o zasięgu, a nie o stratach.

• Każde zdarzenie, które mapa pokazuje jako trwające i któremu służba nadała poziom: trzęsienia ziemi, sztormy tropikalne, powodzie, pożary, erupcje i poziomy alarmowe wulkanów oraz jakość powietrza.
• Ludzi liczy się na terenie, który zdarzenie niszczy: przy trzęsieniu ziemi tam, gdzie wstrząsy mogą uszkodzić budynki, przy sztormie tam, gdzie wiatr jest niszczycielski, a nie wszędzie, gdzie wieje.
• Zdarzenie liczy się tym bardziej, im wyżej ocenia je służba, dlatego drobne ostrzeżenie nad miastem nie wygląda jak katastrofa.
• Skala jest logarytmiczna: każdy krok w górę oznacza wielokrotnie więcej ludzi niż poprzedni, więc jej szczyt pozostaje dla tego, co pamięta świat. 90 to katastrofa na skalę tej na Oceanie Indyjskim z 2004 roku. 0 to spokojna Ziemia: tylko drobne zdarzenia, które zawsze gdzieś trwają.
• Długa lista zdarzeń bez poziomu jej nie podnosi, więc nowe źródło nie wygląda jak katastrofa.
• Zdarzenie waży tym mniej, im więcej dni minęło od ostatniego komunikatu o jego aktywności, a poziom alarmowy wulkanu liczy się od dnia, w którym go podniesiono. Także długie zdarzenie, które przestało narastać, z czasem waży mniej, nawet jeśli wciąż jest zgłaszane.
• Susz w niej nie ma: ich obszar obejmuje ludzi, którzy tam mieszkają, a nie tych, którym szkodzą. Oficjalnych ostrzeżeń też nie ma: to, ile ich wydaje dany kraj, zależy od jego służby.

Criora przelicza liczbę co pięć minut i zachowuje każdą wartość wraz ze zdarzeniem, które waży w niej najwięcej, więc liczba ma własną historię. Zdanie obok tarczy mówi, ilu ludzi znajduje się w strefie zdarzeń, którym służby nadały poziom średni lub wyższy.

Poziomy

Ostatnia kolumna mówi, w ilu dniach roku maksimum dnia osiągnęło ten poziom lub wyższy, podając mniejszą i większą wartość z dwóch rekonstrukcji liczby na przeszłych zdarzeniach: na własnym archiwum Criora z ostatnich miesięcy oraz na pomarańczowych i czerwonych alarmach, które GDACS wydaje od 2005 roku. Poniżej poziomu „Średnie” starsze archiwum, zawierające tylko większe zdarzenia, nie potrafi tego powiedzieć.

Przeszłe zdarzenia na tej skali: Ocean Indyjski w 2004 roku stoi na 90, Tohoku w 2011 roku na 89, Turcja i Syria w 2023 roku na 75.

Na ile można jej ufać

• Mierzy zasięg, nie szkody. Silny sztorm nad gęsto zaludnionym wybrzeżem może stać wyżej niż trzęsienie ziemi, które zabiło znacznie więcej ludzi, bo w jego zasięgu było więcej osób.
• W rekonstrukcji lat od 2005 najwyższe dni przypadają na wielkie trzęsienia ziemi, sztormy i powodzie; maksimum każdego roku mieści się między 66 a 93.
• Wartość 90 opiera się na policzeniu wybrzeża wokół Oceanu Indyjskiego w 2004 roku. Na żywo liczba nie ma jeszcze wybrzeża dla tsunami, więc wielkie trzęsienie ziemi liczy się tylko przez wstrząsy, dopóki nie wiadomo więcej.

Ograniczenia

• Wie to, co zgłaszają służby, i wtedy, kiedy to zgłaszają. Zdarzenia, którego nie zgłasza żadna służba, w niej nie ma, a spóźniony komunikat przesuwa ją z opóźnieniem.
• Ludzi liczy się tam, gdzie znany jest zasięg zdarzenia, tak jak w Criora Severity. Gdzie służba nie wyznacza zasięgu, zasięg trzęsienia ziemi szacuje się z jego magnitudy i głębokości.
• Osoba w zasięgu dwóch zdarzeń liczy się dwa razy.
• Alarmy GDACS są obliczane automatycznie i nie są sprawdzane przez ekspertów przed wydaniem; GDACS prosi, by je potwierdzić, zanim oprze się na nich decyzję.
• Częstość poziomów pochodzi z dwóch rekonstrukcji na przeszłych zdarzeniach, z których jedna jest krótka. Jest mierzona ponownie na własnej historii liczby, w miarę jak ta rośnie.

Jak korzystać z liczby

Liczbę można swobodnie czytać i cytować zgodnie z warunkami serwisu, z dopiskiem Source: Criora i linkiem. GET /api/v1/world/danger zwraca ostatnią wartość, ludzi w strefie zagrożenia, jej poziom, zdarzenie, które waży w niej najwięcej, i maksimum z poprzednich 24 godzin; GET /api/v1/world/pulse dodaje ostatnie 30 dni; GET /api/v1/world/danger/history zwraca maksimum każdej godziny. Każde źródło, które czyta, jest wymienione z licencją w Źródłach danych. Alarmy GDACS są © Unia Europejska, na licencji CC BY 4.0, i zmienione przez Criora.

Powiązane

• Criora Severity: jak poważne jest każde zdarzenie
• Depesze live: zdarzenia na mapie i na jej liście
• Dziennik zmian: każda zmiana metody